benim aslan kardeşim,doğum günün kutlu olsun..

Doğum günün kutlu olsun benim aslan oğlum.Her an   benimlesin, seni çok özlüyorum.Nurlar içinde uyu... BABAN

BARIŞ' IMA,

4 KASIM 1984,bir pazar sabahı,
Güneş sevinçle doğdu,aydınlattı dünyayı,
Biricik oğlumuz geldi,Barışımız tatlı yaramazımız,
Özgemin can dostu,tutunacağı en sağlam dalı,

Sonra yıllar geçti,
Yakalayamadan saatlerdeki hızı,
Büyüyene dek,
Anlattırdı bana "Byemiyazın çıçılarını"
Usanmadan okudum okudum
Çocuk diliyle istediği "Bremen mızıkacılarını"

Birgün okul zili çaldı,
Şiirler yazdı, marşlar söyledi,
Marş söylemekten bıktığında da,
Öğretmenine,
Bir kez de " leylim ley" i söyleyelim derdi.

O benim cesur yüreğim, küçük akrebimdi,
Her tatlı gülüşü dünyalara bedeldi,
Her anneye yavrusu tabiki güzeldi,
Ama benim,
Nur yüzüne bakışım hep besmeleleydi.

Bana sana yakın oturacağım anne derdi,
Tek nefes alsaydı,
Tek varlığı ruhumu doldursaydı,
Ben razıydım hasrete
Dünyanın öbür ucunda yaşasaydı

Yavrumla ikimizin ne çok hayali vardı,
Bana bahçeli bir ev alacaktı,
Çocuklar ezilmesin,çocuklar üzülmesin diye,
Kezban teyzesi adına okul yaptıracaktı.

Tek bir tesellim var yavrum,
Sonunda seninle buluşacağım
22 Ekim 2008 tarihi, benim için bir milat,
Bundan böyle,
Barışımdan önce Barışımdan sonra diye yaşayacağım.
Sen hep yanımdasın hep benimle,
Hep yakışıklı ve hep neşeli halinle
Yaşadıklarımı, hislerimi ne olur anla,
Rüyalarımda konuş yavrum,konuş benimle.

Kimse seni benim kadar sevemez sanırdım.
Anladımki, Tanrım da seviyormuş benimle birlikte,
Bundan böyle senin sevdiklerin, benim de sevdiğim,
Ömrüm sona erecek, sana kavuşma özlemiyle...

ANNEN

Seni çok özledim,
Gülen gözlüm benim
Şimdi çok erken sonra gidersin
Sonbahar rüzgarı kırarken dalları
Ayrı düşen yaprak yaşar mı söyle?

Olsaydın olsaydın sen yağmur olsaydın
Düşseydin bulutlardan kirpiğimde dursaydın
Olsaydın olsaydın sen rüzgar olsaydın
Esseydin denizlerde kalbimde uyusaydın

4 Kasım 1984 Barisim sen dogdun.bize geldiğinde daha 4 ayliktin minicik bir bebektin.o kadar tatliydin ki bakmaya doyamiyordum sana.Ma demeni o kadar özledim ki guzel gözlü gülen yüzlü kardeşim.insan sana bakınca huzur buluyordu.beraber geçirdiğimiz o günler film şeridi gibi geçiyor gözlerimin önünden. Hayat iste yaradan seni cok cok sevmiş cok erken aldi seni.senin hasretini senin yoklugun daha cok acitiyor canımı.cok özledim Baris im seni.keske sevdiklerimiz hep yanımızda olsaydı keske bunlar yasanmasaydi.hayat bizi cok yordu Baris im.boyle acılar olmasaydı da biz hic ayrılmak zorunda kalmasaydik.bu hasret bu özlem olmasaydı.keske bugun dogum gününü beraber kutlasaydik.sen bana Sema ablam deseydin de o guzel yüzüne doya doya bakıp sana sarilaydim.Ah Barisim benim aslan kardeşim benim melek yüzlüm gidişine inat doğum günün kutlu olsun Kuzum benim.seni cok cok cok seviyorum melek yüzlüm aslan kardesim......

Yüreğimde dursun sevgin, emânet,
Hasretini ellerime koy da git...
Kalsın, mahzun bakışların yadigâr,
Yüreğini, şüphelerden soy da git...

Kalmasın can gözlerin hiç geride
Bil ki, ben hep bekliyorum beride.
Özleminden gitse gözüm feri de,
Gel, bir koklayım saçlarını, doyayım da git...

Dalar ise yollarına gözlerim,
Bil ki, seni deli gibi özlerim.
Ufuklardan gelişini gözlerim,
Geç kalma can, takvimleri say da git...

Düşünme hiç, tasa etme sen bırak,
Yanımdasın, olsa da yol çok ırak,
Nasıl da zor, çekilmiyor bu firâk,
Mis kokunu, şu sîneme yay da git

Canımdı o, cânânımdı, ciğerpâremdi,
Ümidimdi, her şeyimdi, o bir tânemdi.
Nasıl yanmaz buna kalbim, uçup da gitti,
Elem yıldızı gibi kayıp da gitti.
Yok, bilirim bir çâresi onulmaz derdim,
Takât bulsam peşi sıra ben de giderdim.
Koklamaya doyamadan güzel yavrumu,
Onu asker eylemeden şehit eyledim,
Rabbimize, yavrumuzu emânet ettim.

Ah be Baris...
Ozluyor insan. Hele de ilkokulu, ortaokulu, liseyi ayni siralarda okumussa bir baska oluyor. Ilk askini sana anlattiysa, ilk kavgasina senle girdiyse, ilk dayagini senle yediyse bir baska.
Cocukken o kadar yaramazdin ki; hem severdim seni, hem de cekinirdim senden. Sonra, yas aldikca oylesine olgunlastin ki; sevgim hayranliga, cekingenligim bagimliliga donustu. Suan bile hayatimda seninle ozdeslesmis o kadar cok sey var ki, herkesten ayri bir makamdasin. Sen benim; insanliga, karsiliksiz iyilige ve hatta dostluga inancimin yapitasisin. Hic de abartmiyorum, duygusal takiliyor da degilim. Melankolik olabilirim belki ama, sana ozgu o sarkilari senin sesinden dinlemis olup da melankolik olmamak mumkun mu kardesim?
Seni her zaman sevdim, nefes aldikca da hatirlamaya, sevgiyle anmaya ve seni tanimis olmaktan minnettar olmaya devam edecegim. "Cak o zaman, cak cak cak cak..."

Barışa;

22 Ekim 2008,
Bir sonbahar günüydü,
Aydınlıktı,güzeldi dünya
Bir fidan düştü toprağa
Ömrünün baharında,
Bütün umutlarıyla birlikte
Sonsuzluğa yelken açtı.
Bir fidan düştü toprağa
Bu fidan benim oğlumdu
Gencecikti Barış
Işıl ışıldı gözleri,
İçi,
Bütün insanlar için sevgiyle doluydu
Çıktı apansız o dönülmez yolculuğa
Söndü güneş,karardı dünya
Bütün zaman durdu.
Bir fidan düştü toprağa
Bu fidan benim oğlumdu
Açarken ufkunda güller alevden,
Çıktı,her günki gibi gülerek evden,
Kimseyle vedalaşmadı
Yürüdü sonsuzluğa doğru.
Pusu kurmuştu ecel bekliyordu,
Sevdiğine kavuşmak tek arzusuydu.
Bir fidan düştü toprağa
Bu fidan benim oğlumdu.
Küçücüktü bir zamanlar,
Kucağıma alır ninniler söylerdim ona
Uyu oğlum,uyu oğlum,ninni.
Bir daha uyanmamak üzere uyudu Barış.
22 Ekim 2008
Bir fidan düştü toprağa
Bu fidan benim oğlumdu.
Şimdi yine bir ninni söylüyorum ona,
Uyan oğlum,uyan oğlum,uyan Barış

Dört mevsimin rengi üzerinde,
Solmaz yapraklari,adina dikilen,
Bahçedeki ağacın.
Uzat ellerini gökyüzünden
Meleğim,kokusu güzel kardeşim
Ömrümüze Barış,gönlümüze Barış
Hep sen ol Barış;Kardeşim...

E iste Baris im o kara gün gene geldi.8 sene kolay degil.her gecen gun hüzünle dolu.dun gibi hic aklımdan cikmiyor aci haberini aldığım aci zor hic unutamayacagim o kara gun...acimi huznumu uzuntumu anlatmak yada yazmak o kadar zorki Baris im.hep bu yazdiklarimizi okuyorsun diye dusunuyorum.bilmiyorum boyle ayrılıklar olmasaydı Baris im.ne sen ne sevdiklerimiz gideydi hep beraber gene aynı havayı solusaydik be Baris im.benim aslan Baris im
Yiğit kardeşim.meleğim.cok özledim seni cok :((( yerin cennet olsun kuzum benim

E iste Baris im o kara gün gene geldi.8 sene kolay degil.her gecen gun hüzünle dolu.dun gibi hic aklımdan cikmiyor aci haberini aldığım aci zor hic unutamayacagim o kara gun...acimi huznumu uzuntumu anlatmak yada yazmak o kadar zorki Baris im.hep bu yazdiklarimizi okuyorsun diye dusunuyorum.bilmiyorum boyle ayrılıklar olmasaydı Baris im.ne sen ne sevdiklerimiz gideydi hep beraber gene aynı havayı solusaydik be Baris im.benim aslan Baris im
Yiğit kardeşim.meleğim.cok özledim seni cok :((( yerin cennet olsun kuzum benim

Elbet bir gün buluşacağız,
Bu böyle yarım kalmayacak
İkimizinde saçları ak,
Öyle durup bakışacağız…

Belki bir deniz kenarında,
El ele mâziyi konuşacağız..
Benim içimde yanan ateş var,
BARIŞım ne zaman buluşacağız..

ÇOCUĞUNU KAYBEDEN BİR ANNE BABA İÇİN
HER GÜN İLK GÜNDÜR
BU IZDIRAP İHTİYARLAMAZ
VİKTOR HUGO

BARIŞ ımızın aramızdan ayrılışının   8.senei devriyesi nedeniyle 22 Ekim cumartesi günü
saat 19.00 da evimizde dua okutulacaktır
sevenlerine duyurulur.
   SEMRA-TAHSİN ÜNAL

Adres
Kermes sitesi
448.sok.6.blok
7/13 Ümitköy/Ankara
Tel.2357957

Dağın uykusuna, kuşun gözüne,
Sabahın sesine, taşıdım seni.
Kerem’in yaralı, ince dizine,
Irmağın yasına taşıdım seni.
Canın içinden, canımı duyan,
Canımın içine taşıdım seni.
Elma kabuğunda, nar tanesinde,
Gizlenen mermere taşıdım seni.
Gecenin ördüğü, gün kafesinde,
Dolaşan kedere taşıdım seni.
Canın içinden, canımı duyan,
Canımın içine taşıdım seni.
Arının yazına, kışın otuna,
Yaprağın güzüne taşıdım seni.
Yürekten yüreğe mekik dokuyan,
Sevginin göçüne taşıdım seni.
Canın içinden, canımı duyan,
Canımın içine taşıdım seni.

İnsan hep sevdiğini kaybetmekten korkar ,korktuğunda hep başına gelir.ben derdim hep yaşayamam diye.....iste bir şekilde yasiyorsun günler geçiyor zaman bazen duruyor sanıyorsun birde bakmışsın yıllar su gibi akıp gidiyor Baris im....özlemle gecen günler aylar yillar .hep bir eksiklik yuregimde...her gecen gün yoklugunuzun açısı yuregimi yakıyor.ne kadar uzaklassanda bir turlu huzur olmuyor.gulerken aklima gelen bir aci bir huzun sanki yüreğim hic durmaksızın kaniyor kanıyor kanıyor hic durmuyor....diyorlar gözlerin hüzün dolu nasil mutlu olsun ki hepiniz gittiniz yarim biraktiniz.Bir yarim burda yasamaya uğraşırken bir yanim sizinle daha yapacak cok seylerimiz vardi diye düşünürken sizlerle...zaman geçerken biz elbet bir gun kavusacagiz umuduyla Baris im.....sen benim aslan kardesimsin seni annemi dayimi cok ozledim.keske beni yarim birakmasaydiniz.keske bunlarin hepsi kotu bir rüya olsaydi......

Her sabah doğan güneş
Bir sabah doğmaz oldu
Elleri ellerimden
Kayıp giden yıldız oldu
Gülünce ışık saçan
O gözler yaşla doldu
Ağlama duymaz artık
Bir varmış, bir yok oldu
Giderken bıraktığı
Bütün renkler siyah oldu
üzülme anla artık
Belki de huzur buldu

Canim kardesim ,o kara gun yaklaşıyor.7 koskoca yil ama sanki dun gibi,hasret arttikca hüzün daha cok kaplıyor yüreğimi..her gecen gün daha cok acitiyor canımı.sen melek oldun gittin.biz senin hasretinle ozleminle günümüzü doldurmaya çalışıyoruz.elbet bir gun kavusacagiz Benim aslan kardeşim.

Kor düşseydi keşke yüreğime,
Bu yine anlaşılır olurdu.
İçimde suyu kesilmiş bir fıskiye,
Birdenbire buruşup soldu.
Hoşçakal diyebildim güçlükle,
Sesimi iğneden geçirerek.
Dönüp arkama yürüdüm,
Adım adım gittikçe küçülerek.
Sen bana bir gurbet sundun,
Buğulu çocuk gözlerinle.
Öpüp başıma koydum,
Sevginin solgun güzelliğiyle.